مدیر کل کار و امور اجتماعی هرمزگان گفت: سابقه دست فروشی با قدمت شهرنشینی همراه بوده است


وی اضافه کرد : بنابراین عاقلانه تر این است که به جای مبارزه و حذف این پدیده در شهرها با ایجاد بازارچه و روزبازارها دستفروشی را به یک شغل مفید تبدیل کرده و این پدیده را ساماندهی نمود.

مشاور وزیر کار با بیان اینکه ایجاد بازارچه و روزبازارهای عرضه ی تولیدات و محصولات خانگی میتواند پدیده ی دست فروشی را به شغلی مفید برای جامعه تبدیل کند، خاطر نشان کرد: هر چند که رسمیت دادن به دست فروشی به عنوان یک شغل با ایجاد بازارچه ها و روزبازارها عوارض خاص خود را هم دارد، ولی به دلیل جذابیت های دست فروشی برای بخشی از قشر فقیر نمیتوان این پدیده را در جامعه حذف کرد بلکه باید آن را هدفمند کرد. مدیر کل کار و امور اجتماعی در پایان با بیان اینکه ادارات کار متولی بحث اشتغال نبوده و به بحث بازار کار وارد نمی شوند بلکه وظیفه ی سیاست گذاری و هماهنگی دستگاه های متولی این امر را بر عهده دارند، گفت: ممانعت از کار دستفروشی بر عهده شهرداری هاست و سازمان بازرگانی نیز وظیفه ی ساماندهی دستفروشان را بر عهده دارند.

بنابراین در صورت آمادگی متولیان بحت اشتغال در استان، نهایت همکاری را در بحث ارائه ایده، انجام حمایت قانونی و اعطای تسهیلات مالی با آنان در راستای رسمیت یافتن و توسعه مشاغل خانگی خواهیم کرد.

 
نقد خبر:
* جذابیت های کارِ دست فروشی دقیقا چیست؟ این که دست فروشان ساماندهی شوند چه صیغه ای ست؟ رسمیت دادن به مشاغلِ خانگی چیست؟

مساله ی دست فروشی مساله ی کودکانِ دست فروش نیز هست.  باید بگوییم که اولا دست فروشی، نه زاییده ی شهرنشینی که زائده ی مالکیت و نابرابری ست. دقیقا دست فروشان چه کسانی هستند؟ آیا محل ثابتی برای کسب و کار دارند، و با این حال دست فروشی می کنند؟ خیر. دست فروشان، مهاجرین و افرادِ متعلق به طبقه ی فرودستی هستند که دسترسی به محلِ مناسبی برای کسب و کار ندارند. حال یا تولیدکنندگان خانگی اند یا جنسِ تولید شده را تهیه و با سودِ ناچیزی عرضه می کنند. از همین سخن می توانیم پی ببریم به این که دست فروشی نه از روی جذابیت، بلکه از سرِ اجبار اتفاق می افتد. ثانیا روزبازارها و محل های مشخص برایِ عرضه اجناس آیا بهبودی در وضعیتِ دستفروشان ایجاد می کند؟ ایا به آنان بیمه تعلق می گیرد؟ آیا فضای کسب و کارشان بهبود بخشیده می شود؟ تقریبا خیر. و دغدغه ی مشاورِ وزیر کار نیز، نه دستفروشان و وضعیتِ اجتماعی شان، بلکه چهره ی شهر است. چنان چه خودِ وی نیز اشاره کرده است که در صددِ حذفِ این مساله نیست، بلکه به ساماندهی آن می اندیشد. بنابر این ساماندهی دست فروشان، نوعی تغییر در فرم است، نه محتوا و در راستای بهبودِ فرمالیته اتفاق خواهد افتاد. ثالثا این که توسعه ی مشاغلِ خانگی به شکلی که در بالا ذکر شده است، با توجه به سیطره ی بازار بر معاملاتِ اقتصادی و با توجه به مکانیزاسیون، به بازتولیدِ نابرابری می انجامد. چرا که کارِ صرف شده در تولید خانگی به مراتب بیش از کار صرف شده در کارگاه صنعتی و مکانیزه است، در حالی که حاصلِ هر دو به یک قیمت خریده می شوند و در این میان تولید کننده ی خانگی جایگاهِ پایین دستیِ خود را حفظ می کند و نهایتا تولید کننده ی خانگی همیشه دست فروش می ماند.

محسن شرقی